ทำงานพิเศษ ณ ช่วงวันหยุด

สาเหตุอันเนื่องมาจาก

วันที่ 6-7 สิงหาคมที่ผ่านมา

นั่งแท็กซี่ไปรังสิตนั้น...ทำให้เราหมดตูด

แล้วเราก้อกำลังจะไปเที่ยวกะเด็กดื้ออีก

เราก้อต้องมีเงินใช่มะ...จะให้เด็กดื้อออกคนเดียวได้ไง

คนใจร้ายไม่ยอมหรอก

ไปทำงานที่เซเว่นคับผม

ชม.ละ 40 บาท (ถือว่าแพงนะ)

ทำในวันหยุด

มีวันหยุดวันไหนก้อไปวันนั้น

วันไหนขี้เกียจก้อไม่ไป

ถ้าขยันมากหน่อยก้อทำนานหน่อย

แล้วแต่อารมณ์

เผอิญว่าเจ้าของร้านรู้จักกะท่านพ่อ

เราเลยได้ทำ

เค้าบอกว่า "อยากมีเงินใช้ก้อมาทำได้ตลอดนะ"

ชอบสิคับ โฮะโฮะโฮะ ^O^

งานสบาย...(แต่เมื่อยนิดหน่อย)

อยู่ในที่ที่มีแอร์อีกตะหาก (เย็นฉ่ำเลยทีนี้)

วันๆ ยืนคิดเงินอย่างเดียว

หรือไม่ก้อไปลงของ

จะทำกี่ ชม.ก้อได้ ไม่ว่ากัน

เด็กดื้อชอบบอกให้คนใจร้ายไม่ต้องไปทำแล้ว

พอถามว่าทำไม...เด็กดื้อบอกว่า

ก้อเด็กดื้อไม่ชอบอ่ะ

ซะงั้นคับเด็กดื้อ

เอาน่า...เด็กดื้อจ๋าาาาาาา

"รักนะจ๊ะ...แต่ต้องการเงินใช้"

จุ๊ฟฟฟฟฟ ๆ >3<

PoOcHi INFINITY LoVe

ปอลอ

**-เพลงนี้มอบให้เด็กดื้อคับ

**-เหนื่อยนะ..แต่ทนด้ายยยยย

**-พี่โต๋หล่อมากกกกก -,,- (หื่นนนว่ะ)

**-คนใจร้ายรักเด็กดื้อนะคะ

ผ่านไปแล้วสำหรับวันที่ 6 สิงหาคม

เปนวันเกิดเด็กดื้อค๊าบบบบบบบบ

(เพิ่งจะขยัน up)

ไปหาเด็กดื้อที่ ม.รังสิตมา

นั่งแท๊กซี่ไป แพงโคตรรรรรรรรรร TT^TT

ไปหาแต่เช้าเลยนะ

ไปรอเด็กดื้อสอบ

สอบเส็ดก้อไปที่ห้องเด็กดื้อ

เสียค่าไปค้าง 1 คืน 100 บาท

พอถึงห้องก้อนอนเล่นสักพัก

เด็กดื้อมีเรียนคับทั่นนนนน นน

โดนทิ้งให้อยู่คนเดียว TTwTT

เหงงงงงงงงงงงง งงง งา

ประมาณ 3 โมงก่าๆ เด็กดื้อมาแร้วววววววว

ดีใจๆๆๆๆ ^^

เด็กดื้อบอกว่าง่วงนอนเราเลยให้นอนก่อน

นอนไปได้สักพัก

เราอยากไป ฟิวฯ แหะ

อยากกินฟูจิ แล้วก้อจะพาเด็กดื้อไปเลือกของขวัญด้วย

แต่เด็กดื้อดันขี้เกียจซะงั้น

เลยต้องไปหาไรกินที่ เซเว่นฯ ใต้หอแทน

แล้วเด็กดื้อก้อบอกว่าจะพาไปพุ่งนี้แระกานน๊าาาาา

^_____^

ขัดใจได้เรอะ....วันเกิดนี่

เลยต้องตามใจ

~ รุ่งเช้า ~

เด็กดื้อมีเรียนแต่เช้าเลย

อาจารย์ใหญ่ซะด้วย

ว๊ากกกกกกก กกกกก ก

เด็กดื้อผ่าศพ

โดนทิ้งอีกแล้วคับทั่นนนน

พอเที่ยงเด็กดื้อบอกว่าเด๋วไปกินข้าวด้วย

แต่ไหงกลับมาดั๊นนนนนบอกว่าง่วงนอน

เลยไม่ได้ไปกินทั้งข้าว

และไม่ได้ไปทั้ง ฟิวฯ

เพราะปวดท้อง

กลิ่นฟอมารีนนี่หึ่ง~~ เชียวนะเด็กดื้อ

แต่ไม่เปนไรเรารับได้มันเปนเรื่องธรรมดา

ปากดว่านอนกันไปเกือบจะ 4 โมง

เราต้องกลับบ้านแล้วแหะ

จิงๆ เด็กดื้อปลุกเราตั้งแต่ 3 โมแล้วนะ

จะพาเราไปกินข้าวหน้า มอ

เหนบอกว่าอร่อย

ตื่นคับ แต่ไม่ลุก !!!

มัวแต่ลั๊นนนนนนลาอยู่ได้

อดกินอีกแล้ววววววว TToTT

(อดตลอดเลย)

สรุปได้ว่า

2 วันที่รังสิต ไม่ได้ไปที่ไหนเลยคับ

นอกจากใน มอ

ในหอ บนห้อง และเซเว่นฯ

เจริญล่ะคับ

จากนั้นก้อได้ฤกษ์กลับบ้านซ๊ากกกกกกกที

อ่อ..รูปม่ายมี เพราะว่าไม่ได้ถ่ายไว้อีกตามเคย !!!

@_@

PoOcHi INFINITY LoVe

ปอลอ

**-HBD นะค๊าบบบเด็กดื้อที่น่ารักของคนใจร้าย

**-เอาไว้วันหลังเด๋วพาไปกินฟูจิ

**-ไปซื้อของขวัญด้วย

**-ไปนอนด้วยอีกดีก่า

**-up ช้าไปนิดส์แหะ

**-สุดท้าย...

...คนใจร้ายรักเด็กดื้อนะคะ

นิทานดาว

.
.
.


ณ เวลาหนึ่ง .. ซึ่งก็นานมาแล้ว


เมื่อครั้งที่ ก้อนหิน กับกระดาษ ยังคงใช้ชีวิตอยู่ใกล้ๆ กัน


ด้วยความที่เป็นเพื่อนรัก ..


ทั้งคู่ มีหลายๆ อย่างที่ดูเหมือนจะแตกต่างกัน ...


แต่ก็กลับสนิทสนม และมีความเข้าใจซึ่งกันและกันมาก


ต่างก็ชื่มชมในข้อดี


และยอมรับในความแตกต่างของอีกฝ่าย ด้วยความจริงใจ





ก้อนหินมักรู้สึกน้อยใจอยู่เสมอว่า


ตัวเองนั้นด้อยค่า เป็นเพียงแค่เศษหินเล็กๆ


ไม่ได้สวยงาม .. ไม่มีคุณค่า ความหมายใดๆ


ความรู้สึกน้อยใจนี้เอง ..


ที่เป็นแรงผลักดัน ให้ก้อนหิน เรียนรู้ที่จะทะเยอทะยาน


และมีความใฝ่ฝันเป็นของตัวเอง ... นั่นคือ


" การได้มีคุณค่า และเป็นที่ต้องการ "

แตกต่างจากกระดาษ ..


เพราะถึงแม้เขาจะไม่เคยคิดว่า ตัวเองนั้นดีเลิศมาจากไหน


แต่เขาก็ไม่เคยรู้สึก ว่าตัวเองนั้นต่ำต้อยแต่อย่างใด ..


แผ่นกระดาษอันว่างเปล่านั้น ...


เพียงแค่รอเวลา ที่จะแต่งเติมด้วยถ้อยคำอันมีชีวิตชีวา ..




มีอยู่สิ่งนึง ... ที่ทั้งก้อนหิน และกระดาษ รู้สึกเหมือนกัน ..


นั่นคือ .. มีบางอย่าง " ขาดหายไป " ... จากชีวิตของพวกเขา


มันคงคล้ายๆ กับ มีชีวิตที่มีจุดหมาย


แต่ไม่รู้เส้นทางที่จะนำพาให้ไปถึง ...



หรืออาจเหมือนกันกับ การได้มีความฝันที่สวยงาม


แต่กลับไร้ซึ่งแรงบันดาลใจ ..




และสิ่งนี้เอง .. ที่ทำให้ชีวิตของเขาทั้งสอง


เหมือนกับว่าหยุดอยู่กับที่ เป็นเวลานาน ..

จนกระทั่ง ..

พวกเขาได้หลงรัก ..



.
.
.


ดอกหญ้า ..



พวกเขาได้พบ .. และหลงรักเธอ .. เพียงในวันแรก


มันเป็นวันฟ้าใส ..


แดดอุ่นๆ


กับลมเบาๆ ..




เป็นภาพความสวยงามที่ประทับลงไปในหัวใจของเขาทั้ง 2 คน


เธอเอียงอาย .. พริ้วไหวไปตามทิศทางของกระแสลม ..



ดอกหญ้าน่ารัก ...


ดอกหญ้าน่ารักจัง ..




เธอยิ้มทักทาย .. แล้วเอ่ยคำลา ..


ก่อนที่จะ หลุดลอย และปลิวไปตามกระแสลม


" ฉันต้องไปแล้วล่ะ .. จดจำฉันไว้นะ "


" ฉันอยากพบกับพวกเธออีกครั้ง "

ในเวลานั้น .. ทั้งก้อนหิน และกระดาษ ..


ต่างก็รู้ว่า .. ตัวเองได้ตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกันเสียแล้ว




.
.
.




และแล้วก็ถึงเวลาที่เพื่อนรักทั้ง 2 ต้องเอ่ยคำร่ำลา ..


เป็นวันที่ ก้อนหิน และกระดาษ


เลือกที่จะตัดสินใจ เดินไปตามความฝันที่ต่างก็เคยวาดหวังไว้


และในเวลานี้ ... ทั้งสองคน ต่างก็มีแรงบันดาลใจเดียวกัน ..



นั่นคือ ดอกหญ้า ..



" ลาก่อน ... เพื่อนรักของฉัน .. "


" ขอให้นายโชคดี .. "


" เราต่างก็เดินไปตามทางฝัน ... และต่างก็ตามหาผู้หญิงคนเดียวกัน "


จนกว่าจะได้พบกันใหม่ ...


ไม่ว่าใครจะเป็นคนที่โชคดี เรายังคงเป็นเพื่อนรักของกันตลอดไป

หลังจากวันนั้น ...



ก้อนหิน ได้ออกเดินทางไปยังที่แสนไกล ..


ไกลจากผู้คน ... ไกลจากความคุ้นเคย



พร้อมกับความทะเยอทะยานที่มี ..


เขาได้พยายาม ทำทุกอย่าง ... ทำทุกทาง ..



เผื่อให้ตัวเองมีคุณค่าในสายตาของคนอื่น ..





ผ่านไปหลายปี ..


ก้อนหิน ก็ทำได้อย่างที่ฝัน ...


เค้าพาตัวเองขึ้นไปอยู่บนฟ้า ... และคอยส่องแสงลงมายังพื้นดิน ..


หวังไว้เพียงว่า .... ดอกหญ้าจะมองเห็นเค้า และหากันจนเจอ ..



ก้อนหินบนท้องฟ้า ...


ในยามค่ำคืน ..


ถูกเรียกว่าดาว ..

แต่ระยะทางถึงดวงดาว ..


มันช่างหวั่นไหวเหลือเกิน ..


บนฟ้าไกล ..


มีดวงดาว ..


ช่างสวยงาม ..


แต่ก็ห่างไกล ...



และความเป็นจริงที่ว่า ..


เราไม่เคยแลเห็นแสงแห่งดวงดาวได้ .. ในตอนกลางวัน

ความเป็นจริงนี้ ..


ทำให้ดอกหญ้า ไม่เคยมองเห็นก้อนหินเลย ...

กระดาษอันว่างเปล่าเมื่อหลายปีก่อน


ถูกแทนที่ด้วยเรื่องราวและข้อความมากมาย


เรื่องราวของเพื่อนรัก ... การตามหาผู้หญิงที่รัก ..


จนนำไปสู่ การตามหา ความเป็นตัวของตัวเอง ..




เค้าเขียนทุกอย่างที่รู้สึก ...



เรื่องราวของกระดาษ .. เป็นที่ประทับใจแก่ผู้คนที่พบเห็นเสมอ ..

แล้ววันนึง ... ดอกหญ้า ก็ได้อ่านมันด้วยตัวของเธอเอง ..


หลังจากที่ทั้งสอง หากันจนเจอในที่สุด ..




เขาเขียนเรื่องราวของความรัก ..


และ " รัก "


เธออ่านถ้อยคำแห่งรัก


และ " รัก "




ในค่ำคืนดีๆ คืนนึง ..


ทั้งสองจูงมือกันมานั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ ..


มองไปบนท้องฟ้า ...


.
.
.


แสงของดวงดาว .. คงไม่อาจเทียบได้กับแสงของพระจันทร์


แต่ก็ระยับจับตา ...


ดอกหญ้า และกระดาษ ...


มองไปที่ดาวดวงนึง ที่ทอแสงลงมายังเค้าทั้งสอง ..



ทั้งคู่ .. ค่อยๆ หันมามองหน้ากันแล้วยิ้ม ...


ต่างก็รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำ ..



.
.
.



ค่ำคืนนี้ ทั้ง 3 คน ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ...
ความรักของก้อนหิน ...


ทำให้เค้าได้กลายเป็นดาว ...


มันเป็นเหมือนกับกำลังใจ


เป็นแรงพลักดัน เป็นพลังอันยิ่งใหญ่


ที่นำพาให้เค้าไปสู่ความฝัน ความสำเร็จในชีวิต





ความรักของกระดาษ



ทำให้เค้าค้นพบตัวเอง ..


ทำให้เค้าเข้าใจว่า เค้าควรจะใช้ชีวิตยังไง .. และเพื่ออะไร




ความรักของดอกหญ้า ..


คือความงดงาม .. ในการรอคอย ที่จะได้กลับมาพบเจอกัน

ความรัก ... ให้อะไรกับเราเสมอ ...


เพียงแต่เรา .. เลือกที่จะรับอะไรมาจากมัน ..

ปัจฉิมลิขิต

*--ขอบคุนรูปสวยๆ จาก Artfully

*--ถ้าเปนเราคงถ่ายได้ไม่สวยขนาดนี้

*--โดยเฉพาะรูปสุดท้าย น่ารักมากมาย

*--คนใจร้ายรักเด็กดื้อนะคะ

*--Good  night ทุกคน ^^

ยะฮูว์ววววววววว ววววว วว

ไปเที่ยวทะเลมามะวันเสา

ไปก่าเด็กดื้อสุดที่ร๊ากกกกกกกกกกกก

>///<

ไปกันตั้งแต่เช้า

เจอกันที่ Big C

กิน swensent กันก่อน

ไปซื้อขนมแล้วก้อขึ้นรถไปบางแสนกัน

รูปไม่ได้ถ่าย

เล่นกันจนเพลิน (ลืมถ่ายเลย)

ดำขึ้นเปนกอง

เด็กดื้อบอกว่าคราวหน้าให้เอาร่มไปด้วย

คิดดูคร้าบบบบบบบบบบบ

อยากเดินเล่นแต่กลัวดำ

ครั้งนี้เด็กดื้อเอาผ้าคลุมลงไปเดินชายหาดด้วย

แรกๆ เราอายแทน

หลังๆ เราแย่งของเด็กดื้อมาคลุมซะงั้น

- -"

หลังจากนั้นก้อได้ฤกษ์ออกจากบางแสน

เด็กดื้ออยากไปเลี้ยงปลา เลยพาไป

ได้ไปเลี้ยงปลาที่ตำหนักน้ำ

บรรยากาศสงบมากมาย

คนไม่พลุกพล่านมาก

เหมาะแก่การนั่งสวีทอย่างยิ่ง

โฮะๆๆๆๆๆ ^O^

ทำบุญด้วย

อยู่ก่าคนที่เรารักด้วย

จะมีอะไรที่ทำให้เรามีความสุขขนาดนี้แล้วน๊าาาาาาา

^_________^

นั่งกันได้สักพัก

(ก้อนานอยู่)

เราก้อลากเด็กดื้อไปกิน KFC กันต่อ

มันเย็นแล้ว เด๋วป๊ะป๋ากะม่ามี๊ เด็กดื้อว่าเอา

เราต้องทำตัวให้เปนลูกเขยที่ดีหน่อย

คิคิ >.,<

ตอนแรกมองนาฬิกาของ Guest เอาไว้นะ

มันเปนคู่ง่ะ

ของเราสีดำ ของเด็กดื้อสีชมพู

พอไปดู เด็กดื้อบอกว่า

สีสวย แต่มันใหญ่ไปหน่อย

เลยไม่ได้ซื้อมาใส่

เอาไว้เด๋วคนใจร้ายจะหาให้ใหม่นะคับเด็กดื้อ

(ออกแนวเด็กดื้อเรื่องมาก . . . ล้อเล่นน๊า ;p)

เดินกันเล่นได้สักพัก

ก้อได้เวลาที่เด็กดื้อต้องกลับบ้าน

เราเลยเดินไปส่งที่รถ

หวัดดีม่ามี๊เด็กดื้อก่อนกลับบ้าน

แล้วก้อเดินไปขึ้นรถกลับบ้านมั่ง

รอรถได้สักพัก

เอ๊ะ !!!! ...

เด็กดื้อลืมของไว้กะเรานี่นา

ของสำคัญซะด้วยตายล่ะ

ทำไงดี OoO

ว่าแล้วก้อกดโทสับไปหาเด็กดื้อ

เด็กดื้อบอกว่าเด๋วให้ป๊ะป๋าขับรถมาเอา

สักพักเด็กดื้อก้อมา

ปากดว่าได้เจอกันอีกครั้งก่อนกลับบ้าน

แต่เจอกันแค่แป๊บเดียวเองง่ะ

TTwTT

จะว่าไปคืนนั้นก้อนอนฝันดีเลยล่ะ

PoOcHi INFINITY LoVe

ปัจฉิมลิขิต

**-เด็กดื้อติ๊งต๊องแต่ก้อน่ารักที่สุดเล๊ยยยยย

**-เอาไว้คราวหน้าเราไปเที่ยวกันอีกนะ

**-เด็กดื้อบ่นอยากเลี้ยงปลาอีกแล้วแหะ

**-วันจันสอบนี่นา

**-คนใจร้ายรักเด็กดื้อนะ

หลังจากห่างหายไปนานมากกกกกกกกกกกก

((ดอง...ว่างั้น))

ก้อได้กลับมาอีกครั้ง

คิดถึง storythai มากมาย

กว่าจะได้ฤกษ์

เกือบเน่าเลยดิ๊

ที่ผ่านมาก้อมีเรื่องเข้ามาเยอะแยะมากมาย

ขำๆ ฮาๆ บ้า ๆ บอๆ

เครียดๆ ก้อมีนะ

(แต่ส่วนใหญ่จะมีเรื่องให้บ้าได้ทั้งวัน)

ทั้งเรื่องเพื่อน และเรื่องส่วนตัว

ปนกันมั่ว...

ส่วนเรื่องเรียนไม่ค่อยเครียด

ไม่รู้จะเครียดไปทำไม

เรียนแบบฮาๆ ดีก่า

(ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจก้อเหอะนะ)

บางวิชาน่าเบื่อ

บางวิชาน่าหลับ

บางวิชาแทบไม่อยากเข้าเลยด้วยซ้ำ

เรียนญี่ปุ่น..แต่ไปยุ่งกะครูสอนจีน

ทำไงได้ เหล่าชือน่ารักกว่าเซ็นเซตั้งเยอะ -*-

พูดญี่ปุ่นไม่ค่อยได้

แต่จีนนี่คล่องมากกกกกกกกก

(สงสัยจะเลือกสายผิด - -")

....ช่วงนี้รู้สึกว่าจะทะเลาะกะเด็กดื้อทุกวัน

ทะเลาะกันไม่นาน ก้อดีกันและ

วันนี้ก้อ(อุตส่าห์ก้ำกลืนฝืนทน)คบกันมาได้

1 ปี 4 เดือน 18 วัน

ถามว่านานมั้ย

มันก้อนานอยู่

แต่อยากให้มันนาน...นานกว่านี้...นาน

...ตลอดไป...

เคยมีคนบอกมาว่าเวลาที่คบกับใคร

ห้ามนับวันที่คบกัน

เพราะจะทำให้ห่างกันไกลมากกกกกก

หรืออาจจะเลิกกันไปเลยนะ

แต่เราก้อยังนับอยู่ดี

ทำไงได้หว่า

มันชินแล้วดิ๊

ที่จะเก็บความทรงจำดีๆ ที่เกิดขึ้นทุกๆ วัน

ที่มีเด็กดื้ออยู่ข้างๆ กันตลอดเวลา

ความรักของเราจะ infinite ใช่มะเด็กดื้อ

^___^

PoOcHi's INFINITE LoVe

ปอลอ

PS--อยากดู รัก|สาม|เศร้า (มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

PS--ฮะเก๋า ด้วย

PS--ช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนเด๋วบ้า เด๋วหงุดหงิด

PS--รักเด็กดื้อนะ จุ๊บๆ -3-

เปิดเทอมแร้วววววววววว

วันนี้เปนวันแรก

ก้อไม่ค่อยได้ทำไรมากหรอกนะ

นั่งเม้าท์ทั้งวัน

หนุกหนานเฮฮา

รู้สึกว่าพุ่งนี้จะมีเรียนแต่ Eng ทั้งวันเลยแหะ

กระเป๋าไม่หนัก

แต่เรียนหนัก - -"

มี Japan ด้วย 1 ชม.

 Math อีก 1 ชม.

นอกนั้น Eng อีก 4 ชม. ติดกัน

โอ้วววววววว

ไม่ใช่เด็ก genius นะเนี่ย

จัดตารางสอนแบบไม่ห่วงใยเด็กเล๊ยยยยยยยยย

วันนี้ตอนเลิกเรียนไปดูคอร์สเรียนพิเศษมา

Eng กะ Japan

ลงเรียน Japan ที่ SUPREAM

ส่วน Eng ลงเรียนกะอาจาน

ตอนแรกกะจะลงที่ Enconcept

ไม่รู้จะเอาคอร์สไรดี

เลยไม่ลง

ปากดว่า 5 วันหลังเลิกเรียน...ไม่ว่างเลยสักวัน

จะว่างก้อวันเสา - อาทิด

(ดี...จะเอาไว้เที่ยว โฮะๆ)

อ่อ...ไปเปลี่ยนแว่นมาด้วย

หมดไป 1,500 บาท

จนกันเลยทีเดียวเชียวนะ

ยังไม่ได้จัดกระเป๋าเลยแหะ

ไปดีก่า...เด๋วนอนดึก(มาก)

ฝันดีนะจ๊ะทุกคน ^^

อัพแร้วววววววววว ววววววววว

เก็บกดๆๆๆๆๆๆ

เก็บกดมาจาก ปฐมนิเทศ

จิงๆ แล้วก้อไม่มีอะไรมากนะ

ปฐมนิเทศ 2 วัน

มะวานกะวันนี้

ได้เจอเพื่อนเก่าๆ ที่เพิ่งรู้จักกัน

แล้วก้อเพื่อนใหม่ๆ เพียบเลย

หนุกมากกกกกกกกกกกกกก

แต่ไอ้วันนี้นี่สิ

ซวยยยยยยยยยยยยยยยยยยสุดขีด

ดั๊นนนนนนนโดนตัดผม TToTT

กว่าจะยาว....

...อีกแค่ 7 วันก้อจะเปิดเทอมอยู่แร้ววววววว

ทำไงดีๆๆๆๆ    อยากผมยาวไวๆ

พยายามบอกตัวเองแล้วนะ

ว่าเด๋วผมมันก้อยาวววววววว

แต่ยังทำใจไม่ด้ายยยยยยยยอ่า TTwTT

อาจานใจร้ายที่ซู๊ดดดดดดดดเลย

แต่ยังดีนะเนี่ยซี้กะอาจานฝ่ายปกครองดี

ออกแนวเข้าออกบ่อยๆ

เลยโดนไม่สั้นมาก   หน้าม้าก้อไม่หายไปด้วย

ไปแระๆๆๆๆๆๆๆ  ต้องไปข้างนอกอีก

.......สาธุ (-/-).....

ขอให้ผมยาวไวไว

--- คิดถึงแม่ของลูก (ถึงแม้ว่าจะเพิ่งเจอกันไม่นานก้อเหอะ)

--- ปฐมนิเทศหนุกโคดโคด

--- ถ้าไม่โดนตัดผมคงหนุกกว่านี้

--- ใครมีวิธีทำให้ผมยาวเร็วๆ บ้าง...บอกกันหน่อยจิ

เข้าสู่เดือนพฤษภาคม

เริ่มกันต้นเดือนเลย

อีกไม่กี่วันก้อจะเปิดเทอมแร้วววววว

สงสัยคงต้องเริ่มอะไรใหม่ๆ

เพราะว่าเปิดเทอมใหม่

ขึ้น ม.ปลายครั้งแรก

แล้วอีกอย่างเพิ่งจะอายุ 15 มาไม่ถึงเดือน

คงต้องเริ่มเปลี่ยนนิสัยใหม่ ให้มันดีกว่าเดิม

คงต้องเปนผู้ใหญ่ให้มากขึ้น

มีเหตุผลมากขึ้น...ไม่ใช่จะเอาแต่ใจ

เปลี่ยนความคิด ไม่ยึดติดกะวัตถุ

ขอใช้ชีวิตอย่างพอเพียง

อ่อ....ที่สำคัญ

สลัดความขี้เกียจด้วย - -"

มันเยอะจัด

อยากเปลี่ยนตัวเองใหม่ให้มันดีขึ้น

เผื่อที่อะไรในชีวิตมันจะดีตาม

(เราคิดงี้นะ)

เปลี่ยนนิสัย

เปลี่ยนความคิดใหม่

(เหนบ้าๆ อย่างนี้ เราคิดดีๆ ก้อเปนน๊า)

แต่หัวใจดวงเดิม

ยังรักพี่ปูเหมือนเดิม

:+:+:+PoOcHi NeVeR dIeS+:+:+:

Mom tells...

...แม่สอนว่า

อย่าไปยึดติดกับอะไรให้มาก

เพราะหากสิ่งนั้นมันหลุดลอยไป

ไม่เปนอย่างตั้งใจ

เราจะได้ไม่ทุรนทุราย

เหลือไว้เพียงความเสียดาย.....

.....และเริ่มต้นใหม่ได้ด้วยใจที่เปนสุข

  ชอบเปนการส่วนตัวสำหรับเพลงนี้